Podbiał, zwiastun wiosny. Właściwości lecznicze

PODBIAŁ
Boże liczko, ośla stopa.
(Tussilago farfara L.)
Jest jednym z pierwszych zwiastunów wiosny — zakwita w marcu. Początkowo wyrastają pędy kwiatów, okryte łuskowatymi liśćmi. Kwiaty barwy ztocistożółtej zebrane są w koszyczki: po przekwitnięciu pozostaje puch; owocostan podobny jest wówczas do mniszka. Dopiero po przekwitnięciu kwiatów ukazują się liście. Osadzone są na długich ogonkach, kształt mają serco-waty; górna strona liścia jest ciemnozielona, dolna — biało-szara od licznych włosków, które tworzą jakby pajęczynę. Koszyczki kwiatowe zamykają się na noc.
Podbiał występuje najczęściej na brzegach wód, na łąkach, polach, w wilgotnych zaroślach, często na pogorzeliskach, w lesie, głównie na podłożach gliniastych. Można go uprawiać w ogrodzie, rozmnażając przez podział licznych pędów podziemnych. Pędy te kraje się na kawałki, zostawiając zawsze pewną liczbę korzonków.

Porą zbioru liści jest wiosna – aż do czasu, kiedy zaczną się na nich pojawiać brunatne plamy. Wybieramy dni pogodne, bezdeszczowe (po deszczu liście są pobrudzone błotem). Liście ścina się bez ogonków, otrząsa z piasku i układa w koszykach. Do suszenia należy je rozłożyć pojedynczą warstwą i suszyć w temperaturze pokojowej lub podwyższonej (do 40°). Po wysuszeniu surowiec powtórnie oczyszczamy, odrzucając liście sczerniałe i pokryte rdzą; przechowujemy W naczyniach szczelnie zamykanych, gdyż podbiał łatwo wchłania wilgoć.

Właściwości lecznicze
Podbiał można stosować w schorzeniach górnych dróg oddechowych przebiegających z uporczywymi napadami kaszlu, w nieżycie oskrzeli i gardła, astmie. Szczególnie polecany u dzieci i osób w wieku podeszłym.
Odwar. Pół łyżki liści podbiału zalać szklanką wody o temperaturze pokojowej, ogrzewać pod przykryciem przez 30 minut, potem odcedzić. Pić 2—4 razy dziennie po pół szklanki płynu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *