CHMIEL, Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus L.)

Jest rośliną pnącą i zwisającą dookoła drzew i krzewów. Jego pędy mają nieraz po kilkanaście metrów długości. Kwitnie od lipca do września. Owocostanem są jasnozielone „szyszki”, żółknące i brunatniejące w miarę dojrzewania. Na łuskach szyszek widoczne są małe, żółtoczerwone gruczoły.

Szyszki chmielu zbiera się po zupełnym dojrzeniu, gdy mają barwę żółtozielonkawą. Suszyć szyszki należy szybko, wcieniu, rozłożone cienką warstwą, w miejscach suchych i przewiewnych. Po wysuszeniu odsiewa się pył (żółtoczerwone gruczoły). Szyszki przechowywać należy w naczyniach szczelnie zamkniętych.

Właściwości lecznicze
Surowcem są dojrzałe owocostany chmielu (tzw. szyszki chmielowe) i gruczoły wydzielnicze, otarte z powierzchni szyszek. Chmiel działa uspokajająco, antyseptycznie, łagodzi zaburzenia trawienia — nadmierną fermentację jelitową, odbijanie itp. objawy, zmniejsza popęd płciowy.
Zalecany głównie jako środek uspokajający w stanach wyczerpania nerwowego, w nadmiernej pobudliwości nerwowej, w bezsenności, ogólnym osłabieniu, w nadmiernej pobudliwości płciowej. Po podaniu doustnym wzmaga wydzielanie soku żołądkowego. Ważne jest też działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze (zaburzenia trawienia).

Napar z szyszek chmielowych – przepis

Łyżeczkę od herbaty szyszek chmielowych zalać szklanką wrzątku, pozostawić 10 minut pod przykryciem. Pić 2—3 razy dziennie po szklance naparu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *