Podbiał, zwiastun wiosny. Właściwości lecznicze

PODBIAŁ
Boże liczko, ośla stopa.
(Tussilago farfara L.)
Jest jednym z pierwszych zwiastunów wiosny — zakwita w marcu. Początkowo wyrastają pędy kwiatów, okryte łuskowatymi liśćmi. Kwiaty barwy ztocistożółtej zebrane są w koszyczki: po przekwitnięciu pozostaje puch; owocostan podobny jest wówczas do mniszka. Dopiero po przekwitnięciu kwiatów ukazują się liście. Osadzone są na długich ogonkach, kształt mają serco-waty; górna strona liścia jest ciemnozielona, dolna — biało-szara od licznych włosków, które tworzą jakby pajęczynę. Koszyczki kwiatowe zamykają się na noc.
Podbiał występuje najczęściej na brzegach wód, na łąkach, polach, w wilgotnych zaroślach, często na pogorzeliskach, w lesie, głównie na podłożach gliniastych. Można go uprawiać w ogrodzie, rozmnażając przez podział licznych pędów podziemnych. Pędy te kraje się na kawałki, zostawiając zawsze pewną liczbę korzonków.

Porą zbioru liści jest wiosna – aż do czasu, kiedy zaczną się na nich pojawiać brunatne plamy. Wybieramy dni pogodne, bezdeszczowe (po deszczu liście są pobrudzone błotem). Liście ścina się bez ogonków, otrząsa z piasku i układa w koszykach. Do suszenia należy je rozłożyć pojedynczą warstwą i suszyć w temperaturze pokojowej lub podwyższonej (do 40°). Po wysuszeniu surowiec powtórnie oczyszczamy, odrzucając liście sczerniałe i pokryte rdzą; przechowujemy W naczyniach szczelnie zamykanych, gdyż podbiał łatwo wchłania wilgoć.

Właściwości lecznicze
Podbiał można stosować w schorzeniach górnych dróg oddechowych przebiegających z uporczywymi napadami kaszlu, w nieżycie oskrzeli i gardła, astmie. Szczególnie polecany u dzieci i osób w wieku podeszłym.
Odwar. Pół łyżki liści podbiału zalać szklanką wody o temperaturze pokojowej, ogrzewać pod przykryciem przez 30 minut, potem odcedzić. Pić 2—4 razy dziennie po pół szklanki płynu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *