Występuje całymi skupiskami w lasach oraz w miejscach silnie nasłonecznionych, piaszczystych i suchych. Kwiaty ma małe, różowofioletowe. Kwitnie od czerwca do września, wydzielając charakterystyczny aromatyczny zapach.

Roślina ta jest znanym powszechnie chwastem, występującym na przydrożach, w ogrodach i na rumowiskach. Dochodzi nawet do 2 metrów wysokości.

Skąd wzięła się nazwa łacińska, działanie lecznicze i niepożądane w związku z toksycznością niektórych składników, przygotowanie naparu i wyciągu leczniczego z krwawnika

Roślina jednoroczna, przypominająca koniczynę. Ma długą łodygę (do 60 cm), w górnej części obficie owłosioną. Liście złożone, trójlistkowe z przylistkami.

Nazwę swą zawdzięcza liściom, które mają kształt kopyta. Są one osadzone na długich ogonkach, kwiaty małe, czerwonobrunatne.

Krzew, tworzący w stanie dzikim zarośla na brzegach lasów, przydrożach i skarpach. Owoce jeżyny są czarnego koloru, z wyglądu podobne do malin.

Krzew lub drzewo, występujące pospolicie w lasach i zaroślach. Uprawia się ją też dla celów dekoracyjnych, znana jest bowiem ze swych pięknych czerwonych owoców, zwanych popularnie „koralami”, zapowiadających nadejście jesieni.

Jest krzewem wyrastającym do wysokości 10 metrów. Rośnie na glebach jałowych (stąd jego nazwa) i zakwaszonych — w poszyciu lasów, także na terenach odkrytych—nieużytkach i pastwiskach. Ma charakterystyczne, granatowoczarne owoce (szyszkojagody), które po zawiązaniu się są zielone, a dojrzewają dopiero następnej jesieni.

Krzew wysokości kilku metrów o ciernistych gałęziach, białych kwiatach i czerwonych owocach. Z racji swego leczniczego działania w chorobach serca, głóg nazywany jest często „walerianą serca”. Występuje na brzegach lasów, w zaroślach; często jest uprawiany w ogrodach, tworzy dobre i ładne żywopłoty.

Cechą charakterystyczną jest sok mleczny barwy pomarańczowej, wyciekający po przełamaniu łodygi.