Mniszek właściwości lecznicze. Przepis na odwar leczniczy na spirytusie

(Taraxacum officinale Web)
Roślina rosnąca najczęściej na trawnikach, przydrożach i łąkach. Ma duże, głęboko wcinane liście i długi rozgałęziający się, mięsisty korzeń, zewnątrz brunatny, wewnątrz biały. Po złamaniu łodygi wypływa biały sok mleczny. Kwiaty są jaskrawożółte, osadzone w koszyczku, wyrastającym na sztywnej łodydze. Po okwitnięciu pozostają owocki opatrzone puchem, łatwo odrywające się od rośliny. Całość tworzy puszystą kulę, której „puch” rozsypuje się przy dmuchnięciu, (stąd nazwa dmuchawiec i męska stałość). Korzenie mniszka zbiera się w końcu lata i jesienią, wybierając rośliny duże, takie których korzeń jest grubszy od ołówka. Po wypłukaniu i pokrojeniu surowiec suszy się w miejscach przewiewnych, w cieniu lub w pomieszczeniach zamkniętych, w podwyższonej temperaturze.
Właściwości lecznicze
Surowcem jest korzeń. Ziele polecane w zaburzeniach przewodu pokarmowego, jak brak apetytu, złe trawienie, wzdęcia. Także pomocniczo w kamicy wątrobowej, słabym wydzielaniu żółci, chorobach pęcherza moczowego. Sok wskazany jest w złej przemianie materii, niestrawności, otyłości.
Odwar. Łyżkę korzeni lub kwiatów mniszka zalać 2 szklankami letniej wody, gotować 20 minut i odcedzić. Pić 2 razy dziennie po szklance płynu.
Sok ze świeżych korzeni lub kwiatów. 20 dag mniszka opłukać przegotowaną wodą, pokroić na miazgę i wycisnąć sok. Pić 3 razy dziennie po kieliszku (50 g) płynu.

Uwaga. Dodanie spirytusu do soku umożliwia dłuższe przechowywanie soku.

5 szklanek soku zalewa się 1/4 litra spirytusu i po zmieszaniu zostawia się na tydzień, a następnie przecedzą. Używać 2 razy dziennie po łyżce w szklance wody.
Młode liście mniszka zbierane przed kwitnięciem rośliny są cenym surowcem dietetycznym; można je używać jako sałatę (popularna we Francji, w Niemczech)  i „kuracji wiosennej”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *