GŁÓG babicha, ciernie białe (Crataegus oxyacantha L., Crataegus monogyna Jacq)

Krzew wysokości kilku metrów o ciernistych gałęziach, białych kwiatach i czerwonych owocach. Z racji swego leczniczego działania w chorobach serca, głóg nazywany jest często „walerianą serca”. Występuje na brzegach lasów, w zaroślach; często jest uprawiany w ogrodach, tworzy dobre i ładne żywopłoty.

głóg zdjęcie

Zbiór owoców przeprowadza się jesienią, gdy są w pełni dojrzałe (we wrześniu, październiku). Po zebraniu oddziela się owoce niedojrzałe izepsute, odrywa szypułki; kwiatostany zbiera się w pełni rozkwitu. Obydwa surowce można suszyć na powietrzu lub w suszarniach (Uwaga! kwiaty łatwo ciemnieją).

Właściwości lecznicze
Surowcem leczniczym są owoce oraz kwiatostany z kilkoma liśćmi. Działa rozkurczające nasercowo, moczopędnie uspokajająco. Preparaty z głogu, ze względu na ich działanie nasercowe, są szczególnie polecane u osób w wieku podeszłym: przy „kołataniu” serca, jego starczych zmianach, przedwczesnych skurczach. Jest to jeden z cenniejszych leków stosowanych w chorobach serca, w miażdżycy (skleroza) i nadciśnieniu (leczenie chorób serca przeprowadza się pod kierunkiem lekarza) oraz w bezsenności w nadmiernej pobudliwości nerwowej. Dobrze działa także napar z głogu w dolegliwościach reumatycznych (bóle mięśniowe i stawowe). Nalewka spirytusowa z głogu rozszerza naczynia krwionośne, chroni przed atakami dusznicy bolesnej. Należy ją stosować ściśle według wskazówek lekarza.

Odwar. Łyżeczkę ziół zalać w naczyniu 1/2 szklanki wody o temperaturze pokojowej, wymieszać i ogrzewać pod przykryciem przez pół godziny (nie dopuszczając do wrzenia), przecedzić, pić 2 razy dziennie po szklance odwaru.
Najlepiej jednak stosować gotowe preparaty: Intractum Crataegi (wyciąg) lub Tinctura Crataegi (nalewka).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *