Cykoria, podróżnik lekarski, podróżnik błękitny (Cichorium intybus L)

Roślina wieloletnia o łodydze wzniesionej, szorstkiej. Liście dolne zebrane w różyczkę. łodygowe — o charakterystycznej linii lancetu, ostro ząbkowanego. Kwiaty niebieskie.

Zdjęcie cykoria

Kwitnie od czerwca do października. Występuje na miedzach, pastwiskach, przydro-żach, na podłożu kamienistym i piaszczystym. Pospolita. Może być rozmnażana przez siew lub przez sadzenie pociętych kawałków korzenia. Korzeń należy zbierać późną jesienią. Właściwości lecznicze Surowcem leczniczym są korzenie. Charakteryzują się one działaniem żółciopędnym, moczopędnym oraz pobudzaniem wydzielania soku żołądkowego. Lek roślinny polecany przede wszystkim w bezsenności i bezkwaśności żołądka, w nieżytach przewodu pokarmowego, pomocniczo w niedostatecznym wydzielaniu żółci. Jako pojedynczy składnik ziele ma słabe działanie — najczęściej stosuje się je w mieszankach z innymi ziołami.

Napar z korzenia cykorii

6 łyżek sproszkowanego korzenia zalać 2 szklankami wrzątku. Po 15 minutach przecedzić. Pić 1/2 szklanki 2—3 razy dziennie. Dodatek kory kruszyny, liścia mięty, ziela krwawnika wzmaga wydzielanie żółci, a mieszanka cykorii ze skrzypem, rdestem ptasim i korzeniem wilżyny działa moczopędnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *