CHMIEL, Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus L.)

Jest rośliną pnącą i zwisającą dookoła drzew i krzewów. Jego pędy mają nieraz po kilkanaście metrów długości. Kwitnie od lipca do września. Owocostanem są jasnozielone „szyszki”, żółknące i brunatniejące w miarę dojrzewania. Na łuskach szyszek widoczne są małe, żółtoczerwone gruczoły.

Szyszki chmielu zbiera się po zupełnym dojrzeniu, gdy mają barwę żółtozielonkawą. Suszyć szyszki należy szybko, wcieniu, rozłożone cienką warstwą, w miejscach suchych i przewiewnych. Po wysuszeniu odsiewa się pył (żółtoczerwone gruczoły). Szyszki przechowywać należy w naczyniach szczelnie zamkniętych.

Właściwości lecznicze
Surowcem są dojrzałe owocostany chmielu (tzw. szyszki chmielowe) i gruczoły wydzielnicze, otarte z powierzchni szyszek. Chmiel działa uspokajająco, antyseptycznie, łagodzi zaburzenia trawienia — nadmierną fermentację jelitową, odbijanie itp. objawy, zmniejsza popęd płciowy.
Zalecany głównie jako środek uspokajający w stanach wyczerpania nerwowego, w nadmiernej pobudliwości nerwowej, w bezsenności, ogólnym osłabieniu, w nadmiernej pobudliwości płciowej. Po podaniu doustnym wzmaga wydzielanie soku żołądkowego. Ważne jest też działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze (zaburzenia trawienia).

Napar z szyszek chmielowych – przepis

Łyżeczkę od herbaty szyszek chmielowych zalać szklanką wrzątku, pozostawić 10 minut pod przykryciem. Pić 2—3 razy dziennie po szklance naparu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *